สำนวนไทย

ได้หน้าลืมหลัง

หมายถึง หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม

พจนานุกรมไทย ได้หน้าลืมหลัง หมายถึง:

  1. ก. หลง ๆ ลืม ๆ.

 หมายเหตุ

สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง

คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ

คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย

 ภาพประกอบ

  • สำนวนไทย: ได้หน้าลืมหลัง หมายถึง?, หมายถึง หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม

 สำนวนไทยที่คล้ายกัน

ไกลปืนเที่ยง ไก่อ่อน ไก่โห่ ไก่ได้พลอย ได้หน้าได้ตา ไปวัดไปวาได้ ไฟไหม้ฟาง ไม่เข้าใครออกใคร ไม่ได้สิบ ไม้ป่าเดียวกัน ไวไฟ

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราสิ
แจ้งเพิ่มคำ

 ความคิดเห็นในหัวข้อ "ได้หน้าลืมหลัง"

 บทความอื่น ๆ จาก "สำนวนไทย"